GIBSON KALAMAZOO AWARD
rok 1979

Hi-endowy arch-top Gibsona zaprojektowany, wykonany i zestrojony przez zakładowego lutnika Wilbura Fullera, z 3-częściową, wzorzystą, klonową szyjką przełożoną hebanem, ze złoconymi maszynkami Sealfast Klusona na wyraźnie powiększonej, wzmocnionej także sporych rozmiarów Volutem główce z hebanowym czołem i 20-progową, hebanową podstrunnicą z abalonowymi, prostokątnymi markerami, wklejoną we wzorzyste, klonowe, obustronnie wypukłe pudło rezonansowe z wycięciem typu weneckiego (z zaokrąglonym rogiem) o rozmiarze „17” ze świerkowym topem z dwoma efami, z elektromagnetycznym przetwornikiem mocowanym do klonowego pickguardu z dwoma regulatorami (V i T), ze swobodnym, dwuczęściowym, hebanowym mostkiem i trapezowym strunociągiem w stylu ES-175 z hebanową wstawką; krawędzie główki, podstrunnicy, obu płyt korpusu, efów i pickguardu tej pięknej, wykończonej w Sunburście gitary zabezpieczono/ozdobiono wielowarstwowym bindingiem, czoło główki znacząc wyciętym z abalonu historycznym, firmowym logo zwanym Script i wizerunkiem startującego z gałęzi orła (podobną scenką opatrzono także pickguard, sam ptak zaś zdobi hebanowe wypełnienie strunociągu), również z abalonu wykonano inkrustację na tylnej części główki (tzw. Diamond); obie płyty pudła rezonansowego Fuller zestrajał ręcznie zbierając dłutem nadmiar drewna (także z ożebrowania), tak aby żebro wiolinowe topu rezonowało w D, basowe w C, a płyta spodnia w D; instrument zelektryfikowano przetwornikiem BJB Floating do dziś będącym klasykiem gatunku, a skonstruowanym w połowie lat '70 przez Bruce'a Bolana na bazie Mini-Humbuckera z gitary Firebird; Kalamazoo Award otwierała katalog Gibsona w latach 1978-84, wykonano jej zaledwie 85 sztuk wyceniając tylko nieco niżej od najdroższego gibsonowskiego arch-topa Citation z roku 1969.